Soms heb je gewoon een goed verhaal nodig.
Niet om iets uit te leggen, maar om iets te laten gebeuren.
De Verhalenkast is een plek waar verhalen klaarstaan om eruit gepakt te worden. Voor in de klas, om voor te lezen. Aan het einde van een les. Tijdens Kerst. In een projectweek. Of gewoon omdat je voelt: dit is zo’n moment.
De verhalen in deze kast hebben diepgang, en vaak ook een lichte glimlach. Ze nemen je serieus, maar niet zwaar. Ze hoeven geen toets voor te bereiden of iets te bewijzen.
Soms is een verhaal al een lesdoel op zich.
Je mag de verhalen gebruiken zoals jij wilt.
Voor leerlingen. Voor collega’s. Voor jezelf.
Zie het als een kast waar je even voor blijft staan,
een verhaal uit trekt
en denkt: ja, deze.
Spookie uit Maastricht is een speels en warm verhaal over een bijzonder spook dat niet zweeft, maar loopt. Met zijn grote zwarte voeten stampt Spookie door de grotten onder Maastricht, op zoek naar lachmomenten en… sokken. Hij is niet eng, maar juist ontwapenend: een spook dat leeft van lachen en de naarGEESTIGheid uit mensen haalt. Een fantasierijk verhaal vol humor, lichtheid en een knipoog naar anders-zijn.
Gebaseerd op een idee van Mila uit GTH1d: een fantasierijk winterverhaal over Wolkenkatten die regenbogen spinnen om verschillen te verbinden en angst te verzachten.
Even was het vrede is een ontroerend kerstverhaal van Conrad Berghoef, gebaseerd op het Kerstbestand van 1914. Midden in de Eerste Wereldoorlog leggen Engelse en Duitse soldaten op kerstavond hun wapens neer. Er wordt gezongen, gedeeld, geluisterd — en heel even is er menselijkheid waar je alleen vijandschap zou verwachten.
Het verhaal leent zich uitstekend om voor te lezen of samen te lezen in de klas en nodigt uit tot gesprek over oorlog, vrede, muziek en wat mensen verbindt. Bij het verhaal vind je ook lesideeën die aansluiten bij burgerschap, geschiedenis en reflectie.
Soms is een verhaal al een lesdoel op zich.
In dit winterverhaal vliegen de Kerstkat en de Kerstwolf door de nacht boven het Kerstdorp, op zoek naar licht. Wat begint als kattenkwaad rond de grote kerstboom, eindigt in een zachte herinnering: licht is er niet om te stelen, maar om te delen.
Een speels en hartverwarmend verhaal over verwondering, vriendschap en samen stralen — naar een idee en verhaal van Joep (GTH1d).
De man aan het einde van de straat is een tweestemmige kerstvertelling over een ontmoeting die niets afdwingt, maar alles opent.
Over alleen zijn, herinneringen dragen en hoe één onverwacht gesprek een stille belofte kan worden.
Een verhaal om voor te lezen, te laten landen — of gewoon te laten zijn.
Soms is een verhaal al een lesdoel op zich.
